एक कोशिस

क्षितिज पारी बाट आउदै गरेको वायूपंखी नियाल्दै छु ।   पहिले तिमी संगै मेरो खुशिहरू लिएर आउथ्यो । नजरले भ्याएसम्म ति वेगलाई नियाल्थिए,  जो तिम्रो शहरको हावा संगै लिएर उत्रिने गर्दथ्यो  ।  तर आज....वेग विपरित दिशा तर्फ बग्दैछ,   स्मृतिको भवसागर सङ्गै लिएर आउछ। तिम्रो शहरको हावा बहाएर पनि ल्याउने गर्छ,   र मलाई एकफेर फेरी मारेर जानेगर्छ । त्यो वायूपंखी ।